[Sherlock fic] A Finger Slip 4/? (translated)

posted on 24 Dec 2013 23:49 by thenumbereleven in translation directory Fiction, Entertainment

*อ่านที่ wordpress ได้ที่ >> http://seventeenstepswolf.wordpress.com/2013/12/24/sherlock-fic-a-finger-slip-4-translated/

*disclaimer: นี่เป็นฟิคที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ลิขสิทธิ์เชอร์ล็อกเป็นของผู้สร้างอย่างมอฟแฟตและเกติสค่ะ*

——————————————————

A Finger Slip

written by Pawtal
translated by seventeensteps
 
Pairing: Sherlock/John
Rating: G
 

chapter 4: November 11th

summary: บอกมันไปว่าฉันอยู่ฮาวาย กำลังกินชีสเค้กก้อนใหญ่เท่าทวีปยุโรป

——————————————————


จอห์น : เชอร์ล็อก : เกร็ก : มอลลี่

Sunday 11th November

 

(Sun 12:34pm)

เบื่อ

 

(Sun 12:44pm)

แล้วนายอยากให้ฉันทำยังไงกับเรื่องนั้นล่ะหืม?

 

(Sun 12:46pm)

ทำให้ฉันเลิกเบื่อ

 

(Sun 12:47pm)

ยังไงล่ะ?

 

(Sun 12:48pm)

เร็วสิ

 

(Sun 12:50pm)

นายไม่มีพวกสัตว์เลี้ยงที่นายไปยุ่งด้วยได้เลยหรอ? แมวซักตัว? หมา?

 

(Sun 12:52pm)

ไม่ คุณแม่แพ้ขนสัตว์

 

(Sun 12:56pm)

ถ้าอย่างนั้นก็ชงชาซะ

 

(Sun 12:57pm)

ชา? ทำไมต้องชา? ชาจะทำให้เกิดอะไรขึ้นรึ?

 

(Sun 12:58pm)

ชาทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

 

(Sun 1:00pm)

ฮะ จริงหรอ ฉันไม่เคยดื่มชามาก่อนเลย

 

(Sun 1:02pm)

ล้อกันเล่นรึเปล่า? นั่นยิ่งทำให้นายต้องไปชงมาเลยแก้วนึง! นายจะเลือกเบื่อเฉยๆ หรือเบื่อพร้อมมีชาดีๆ ซักถ้วยอยู่ด้วยล่ะ? 

 

(Sun 1:04pm)

ดูเหมือนว่านั่นมีคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว

 

(Sun 1:10pm)

ฉันเพิ่งไปเปิดตู้ดูและพบว่าชาเราหมดแล้ว

 

(Sun 1:12pm)

โอ๊ย ให้ตายเถอะ ไม่มีชาเหลือเลยหรอ? นายเจอทางตันเข้าจริงๆ แล้วล่ะ

 

(Sun 1:13pm)

เบบบบื่อออออออออออ  

 

(Sun 1:16pm)

ออกไปซื้อซะสิ ฉันสั่งเลยเอ้า มันตลกนะที่นายอยู่มาตั้งนานขนาดนี้โดยที่ไม่เคยลิ้มรสความรื่นรมย์ของชามาก่อน

 

(Sun 1:20pm)

ความจริง... ไป Speedy’s สิ!

 

(Sun 1:22pm)

นายคิดว่าฉันควรไปถนนเบเกอร์ เพื่อที่จะได้ดื่มชาซักถ้วย?

 

(Sun 1:23pm)

ใช่ ฉันยืนยันนั่งยันนอนยันเลย

 

(Sun 1:24pm)

ทำไม? มีอะไรรึไง?

 

(Sun 1:26pm)

ไม่มีอะไร แค่พยายามจะรักษาโรคเบื่อของนาย

 

(Sun 1:28pm)

ไป Speedy’s ซะ!

 

(Sun 1:30pm)

นี่เป็นการทดลองอะไรซักอย่างรึเปล่า?

 

(Sun 1:31pm)

ใช่เลย แน่นอน การทดลอง

 

(Sun 1:36pm)

ฉันกำลังพยายามหาคำตอบว่านักเรียนปกติทั่วไปสามารถดื่มชาได้กี่ถ้วยก่อนที่จะเป็นโรคพิษชาเรื้อรัง

 

(Sun 1:40pm)

ผลการทดลองนี่จะเปลี่ยนชีวิตของนักดื่มชาทั่วโลกไปเลย 

 

(Sun 1:42pm)

นายเพิ่งบอกว่าฉัน ‘ทั่วไป’ หรอ? ฉันไม่เคยโดนสบประมาทครั้งไหนที่แย่เท่านี้มาก่อน

 

(Sun 1:43pm)

และในโลกนี้ก็ไม่มีไอ้โรคพิษชาเรื้อรังที่นายว่า

 

(Sun 1:45pm)

ไป Speedy’s ซะ

 

(Sun 1:46pm)

เดี๋ยวนี้

 

(Sun 1:50pm)

ก็ได้ แต่ฉันรู้นะว่านายวางแผนอะไรซักอย่างอยู่

 

(Sun 1:52pm)

:)

 

--------------------------------------------

 

(Sun 2:05pm)

ได้โปรดบอกฉันทีว่าตอนนี้เธอกำลังทำงานอยู่

 

(Sun 2:14pm)

ใช่แล้ว ฉันทำงานอยู่ :)

 

(Sun 2:17pm)

ยอดเยี่ยม อีกแป๊บนึงผู้ชายที่ชื่อเชอร์ล็อกจะเดินเข้ามาในร้าน ถ้าเขาอยากได้อะไรก็ทำให้ฟรีไปเลยนะ เดี๋ยวฉันจะเอาเงินไปให้พรุ่งนี้

 

(Sun 2:22pm)

ฉันงงอ่ะ ทำไมฉันต้องทำที่นายว่าด้วยล่ะ? และฉันจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือเชอร์ล็อก? เขารูปร่างหน้าตาเป็นไงหรอ?

 

(Sun 2:23pm)

ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง อีกอย่างคือฉันไม่รู้ว่าเขาหน้าตายังไงเหมือนกัน ไม่เคยเจอมาก่อนน่ะ

 

(Sun 2:24pm)

นาย...ไม่เคยเจอเขา? นายคนนี้คือใครน่ะ?

 

(Sun 2:26pm)

ไม่สำคัญน่า เขาเป็นผู้ชาย อายุราวๆ 17-18 แล้ว Speedy’s ก็ไม่ใช่ที่ที่นักเรียนจะมากันเท่าไหร่ ฉันว่าเดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละว่าคนไหนคือเขา 

 

(Sun 2:37pm)

เอิ่ม โอเค...

 

(Sun 2:38pm)

ขอบคุณ! ไว้เดี๋ยวโทรหานะ เธอพักอีกรอบกี่โมงอ่ะ?

 

(Sun 2:40pm)

3:15

 

----------------------------------------------

 

(Sun 2:58pm)

ชานี่ควรจะต้องเป็นเครื่องดื่มที่ดีที่สุดที่ฉันเคยกินมานะ

 

(Sun 2:59pm)

ฮะฮ่า ฉันมั่นใจว่านายจะไม่ผิดหวัง :)

 

(Sun 3:00pm)

เดี๋ยวก็รู้

 

---------------------------------------------------

 

Sun 3:16pm

 

~~กำลังโทร~~

 

“หวัดดีจอห์น เกิ--“ 

 

“เป็นไงบ้าง?”

 

“นายหมายความว่าไง?”

 

“ฉันหมายถึงเชอร์ล็อก เขาเป็นไง?”

 

“โอ้ เขา...น่าสนใจมากจริงๆ” 

 

“น่าสนใจ? หมายความว่าไง?”

 

“ไม่ๆ ฉันหมายถึงน่าสนใจในทางที่ดีน่ะ แบบ...ตอนที่เขาเดินเข้ามา เขาดู...ไม่รู้สิ...สง่า” 

 

“สง่า?”

 

“ใช่ เหมือนเขาดึงดูดฉันเข้าไป--“

 

“แล้วอะไรอีก?”

 

“โอ้ เอิ่มม... เขาค่อนข้างสูง...แล้วก็ใส่โค้ทยาวกับผ้าพันคอ และเขาก็มีผมหยอยๆ สีเข้มหยิกๆ ฟูๆ แล้วก็ดวงตาคมกริบสีฟ้า/เทา แล้วก็- โอ๊ย เขาสุดยอดมากอ่ะ จริงๆ นะ”

 

“มอลลี่ ตั้งสติหน่อย เกิดอะไรขึ้นอีก?”

 

“ก็... เขาเดินมาที่เคาน์เตอร์ แล้วฉันก็ถามเขาว่า ‘รับอะไรดีคะ?’ แล้วเขาก็บอกว่าเขาอยากได้ชาซักแก้ว และ...โอ้ เขามีเสียงที่ต่ำได้แบบมหัศจรรย์มากแล้ว--“

 

“มอลลี่”

 

“โทษที ฉันแค่... เขาถึงกับยิ้มน้อยๆ ให้ฉันด้วยนะ ฉันคงจะ...ไม่รู้สิ...บางทีฉันน่าจะให้--“ 

 

“บางทีเธอน่าจะอะไร?”

 

“ให้เบอร์เขาไป?”

 

“…”

 

“จอห์น? ...จอห์นนายยังอยู่มั๊ย? นายรู้มั๊ยว่าเขาโสดอยู่รึเปล่า?”

 

“อื้ม..โทษทีมอลลี่ เขาโสดอยู่ มันเป็นไปได้ด้วยดีขนาดนั้นเลยใช่มะ? เขาไม่ได้หยาบคายหรืออะไรทำนองนั้น?” 

 

“ฮื่มม..ไม่คิดว่างั้นนะ เขาตั้งข้อสังเกตนิดหน่อยเกี่ยวกับลิปสติกฉันแต่เขาดูท่าทางโอเค ถึงจะดูจริงจังไปหน่อยก็เถอะ ฉันรู้สึกว่าเขากำลังพินิจพิเคราะห์อะไรฉันอยู่ แบบ...นายเข้าใจใช่มั๊ย?”

 

“เธอ... เธอคิดว่าเขาสนใจเธอหรอ?”

 

“อืม.. มันก็มีวิธีหาคำตอบแค่ทางเดียวใช่ไหมล่ะ?”

 

“...ก็ใช่...ใช่มั๊ง ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่?”

 

“แป๊บนะ ขอฉันดู... เขานั่งอยู่ที่โต๊ะข้างหน้าต่าง มือกดมือถืออยู่ ดูเหมือนว่าเขากำลังส่งข้อความหาใครซักคน”

 

“ส่งข้อความหา...ใครซักคน--”

 

“ตกลงว่านายจะบอกฉันได้รึยังว่าเขาเป็นใคร? และทำไมนายถึงเลี้ยงชาเขา?”

 

“เขาก็แค่...แค่... ไม่รู้ดิ เขาก็แค่...เขาแค่เพื่อนคนนึงน่ะ คิดว่านะ”

 

“อ๋อ โอเค นายไม่ว่าอะไรใช่มั๊ย?”

 

“หืมม?”

 

“ถ้าฉันจะให้เบอร์เขาไปน่ะ” 

 

“โอ้ เอิ่ม...ไม่เลยมอลลี่ เอาเลย ฉันแค่คิดว่าเขาอาจจะไม่ได้กำลังมองหาใครอยู่น่ะตอนนี้ หมายถึง...เขาบอกฉันว่าแฟนสาวไม่ค่อยใช่...แนว...เขาเท่าไหร่”

 

“โอ้ โอ้ นายคิดว่าเขาเป็น...เกย์?”

 

“ไม่ใช่นะ! ฉันหมายถึงว่า...ไม่รู้สิ...คือเขาไม่เคย--”

 

“อุ้ย ตายล่ะ ฉันต้องไปแล้วจอห์น คุณนายเอชเค้า--”

 

~~จบการสนทนา~~

 

-------------------------------------------------------

 

(Sun 3:20pm)

นายอยู่ไหนน่ะ?

 

(Sun 3:22pm)

นายจะอยากรู้ไปทำไม?

 

(Sun 3:23pm)

พี่ชายนายต่างหาก เขากำลังสงสัยว่านายหายไปไหน

 

(Sun 3:24pm)

โอ๊ย ให้ตายเถอะ

 

(Sun 3:26pm)

เขาถามผ่านฉันแล้วตอนนี้เพราะเขารู้ว่านายคงไม่ตอบเขา

 

(Sun 3:27pm)

พูดจริงๆ นะ พวกนายสองคนทำตัวเหมือนยังอายุห้าขวบกันอยู่

 

(Sun 3:28pm)

บอกมันไปว่าฉันอยู่ฮาวาย กำลังกินชีสเค้กก้อนใหญ่เท่าทวีปยุโรป นั่นจะทำให้มันอิจฉา

 

(Sun 3:29pm)

ไม่เหมือนนาย ฉันอยากเจอแต่ด้านที่เป็นมิตรของพี่นายมากกว่า

 

(Sun 3:30pm)

มันไม่มีด้านที่เป็นมิตร

 

(Sun 3:32pm)

นายช่วยบอกฉันซักทีได้มั๊ยว่านายอยู่ที่ไหน? พอดีว่านายมีครอบครัวที่กำลังมาเยี่ยมและพวกเขาอยากให้นายอยู่บ้าน

 

(Sun 3:33pm)

ฉันจะอยู่ที่ไหนก็ไม่ใช่ธุระอะไรของมันสักนิด ฉันเบื่อเต็มทีกับการที่ไอ้บ้านั่นเอาแต่ทำตัวเป็นพี่เลี้ยงฉัน ฉันไม่ใช่เด็ก

 

(Sun 3:35pm)

ถ้าดูแต่ภายนอกก็ไม่ใช่น่ะนะ แต่ถ้าดูสมองล่ะก็...

 

(Sun 3:37pm)

ก็ได้ แค่บอกฉันมาว่านายอยู่ที่ไหนก็พอ ฉันสงสัย

 

(Sun 3:37pm)

ถนนเบเกอร์

 

(Sun 3:38pm)

ทำอะไร?

 

(Sun 3:39pm)

ดื่มชา

 

(Sun 3:41pm)

...นายไปถนนเบเกอร์เพื่อชาแค่ถ้วยนึงเนี่ยนะ?

 

(Sun 3:43pm)

มันไม่ใช่ชา‘แค่’ถ้วยนึง มันคือชาถ้วยแรกของฉัน

 

(Sun 3:44pm)

นั่นแปลกไหม?

 

(Sun 3:45pm)

ก็...นิดนึง

 

(Sun 3:45pm)

มันฟรีนะ

 

(Sun 3:46pm)

ได้ไงอ่ะ?

 

(Sun 3:49pm)

ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าจอห์น